Tuesday, May 5, 2026
Homeชีวิตและการเดินทางไม่เพียงแต่เป็นสถานที่ แต่นี่คือความฝัน

ไม่เพียงแต่เป็นสถานที่ แต่นี่คือความฝัน

-

ถนนเส้นนั้นวิ่งผ่านเข้าไปในช่องเขาที่แห้งแล้ง หลายคนเรียกพื้นที่นี้ว่าทะเลทรายเพราะมันเป็นเขตเงาฝนที่ถูก Mount Rainier บังความชุ่มชื่นจากชายฝั่งทะเลไม่ให้เข้าไปถึง ตลอดเส้นทางหลายสิบกิโลเมตรนั้นแทบจะไม่มีบ้านเรือนหรือสิ่งปลูกสร้างใดๆเลย แต่สิ่งที่ทำให้ทิวทัศน์ของถนนสายนั้นงดงามก็คือแม่น้ำ Yakima ที่ทอดตัวคดเคี้ยวไปตามร่องเขา

ทันใดที่รถเราข้ามเนินสูงและมุ่งหน้าลงสู่หุบเขาที่อยู่ข้าง หมู่อาคารหนึ่งก็ปรากฎขึ้นตรงหน้าท่ามกลางความเวิ้งว้าง

“คุณต้องไปเห็นสักครั้งนะ มันเป็นที่ที่มหัศจรรย์มาก และเป็นฟลายช็อปที่มีการจัดการดีที่สุดแห่งหนึ่ง ” Marc Bale สหายผมที่ทำงานที่บริษัท Sage ผู้ผลิตคันเบ็ดฟลายที่ดีที่สุดยี่ห้อหนึ่งกล่าวถึงสถานที่กลางทะเลทรายแห่งนี้

lodge-from-above_ifs

Red’s Fly Shop เป็นแหล่งชุมนุมของคนชอบชีวิตกลางแจ้งที่สร้างขึ้นมาด้วยความบ้าบิ่นของคนหลายๆคนมารวมตัวกัน

จากที่รกร้างว่างเปล่า กลางถนนที่ไม่มีชุมชนใดๆตลอดระยะทาง 50 กิโลเมตร พวกเขาสร้างร้านตกปลาแบบฟลายฟิชชิ่ง, โรงแรมขนาดเล็ก และร้านอาหารเล็กๆที่งดงามขึ้นมา อย่างที่ไม่มีใครเชื่อว่าจะทำได้ หรือที่ยิ่งกว่านั้นคือไม่มีใครเชื่อว่าจะเลี้ยงตัวอยู่ได้

มันอาจจะไม่ใหญ่โตหรูหรา เหมือน “สโมสรกอล์ฟ” ที่เราเห็นกันอย่างดาษดื่นในประเทศเรานี้ แต่ด้วยความแตกต่างของกิจกรรมทั้งสองประเภท การสร้างความฝันนั้นยากว่าการสร้างอาคารมากนัก Red’s Flyshop จึงนับได้ว่ามหัศจรรย์

เมื่อเดินเข้าไปในร้าน เราก็เจอกับอุปกรณ์ตกปลาชั้นดีวางเรียงรายจนลายตา พอผมเข้าไปสอบถามอะไรเกี่ยวกับอุปกรณ์ ก็ได้รับคำอธิบายในเชิงลึกจากพนักงานที่ทำให้ผมรู้ได้เลยว่าเขารู้ลึกและรักการตกปลามาก

DSC00870 DSC00879

Steve หุ้นส่วนคนหนึ่งของร้านเดินเข้ามาทักทาย เพราะสหายผมที่ Sage แนะนำไว้ล่วงหน้าแล้ว เขาพาเราเดินชมทั่วๆร้าน เล่าความเป็นมา รวมทั้งเล่าถึงบริการและการทำงานในร้านของเขาให้ฟังทุกอย่างโดยไม่มีการปิดบังอะไร

“กิจการเป็นยังไงบ้างครับ” ผมถามตรงๆ

“อยู่ได้สบายครับ เราเปิดมาเกือบ 10 ปีแล้ว ที่อยู่ได้เพราะเรามีลูกค้าดีๆมากมาย” สตีฟตอบยิ้มๆ

“คุณอยู่ที่ร้านทุกวันเลยหรือครับ” ผมถาม

“นอกจากบริหารที่นี่แล้ว ผมทำงานเป็นไกด์ตกปลาด้วยนะ ผมจะออกตกปลากับลูกค้าอาทิตย์ละประมาณ 3 วัน ถ้าเป็นฤดูที่เปิดให้ล่าไก่ฟ้า ผมก็อาจจะไปล่านกรอบๆนี้บ้าง ผมมีหมานะ” ผมรู้สึกว่ารอยยิ้มเขากว้างออกไปอีกเมื่อเขาตอบเรื่องนี้ ก็แน่ละใช้ชีวิตราวกับอยู่ Disneyland แบบนี้

“ตอนนี้แม่น้ำ Yakima กำลังสมบรูณ์มากนะ คุณจะตกปลาที่นี่บ้างมั๊ย” คราวนี้เขาถามผมบ้าง

“แน่นอนครับ ผมจองทริปไว้แล้ววันพรุ่งนี้ครับ” ผมยิ้มกว้างแข่งกับเขาบ้าง


 

เรือ Drift Boat สองลำ พาเราล่องไปบนสายน้ำ Yakima ที่พาดยาวไปตาม Canyon หรือร่องเขา

678 ผมได้ปลาขึ้นมาบ้าง แต่ก็ทำหลุดไปมากกว่าที่ควร

“ปลาที่นี่มันเจ้าเล่ห์มากครับ ปลาเยอะก็จริงแต่คนมาตกก็เยอะ แล้วทุกคนก็ตกแล้วปล่อย ปลามันถึงเรียนรู้วิธี ถ้าคุณตวัดเบ็ดเซ็ทฮุคไม่เร็วพอ รับรองว่ามันรู้วิธีเอาเบ็ดออกก่อนคุณจะทำอะไรได้ทันครับ แต่ความยากตรงนี้ก็เป็นสเน่ห์ให้คนอยากมาตกปลาที่ Yakima นะครับ” เนท ไกด์ประจำเรือเราบอกยิ้มๆ

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ตอนเที่ยง เราหยุดจอดเรือกันที่ริมฝั่ง Ricky ไกด์อีกคนเตรียมเตาบาร์บีคิวออกปิ้งใส้กรอก Nate เตรียมผักสลัดและถ้วยชาม เพียงไม่นาน เราก็ได้ปิคนิคกันในจุดที่วิวสวยที่สุดแห่งหนึ่ง

DSC00973

DSC00966

ช่วงบ่ายดูเหมือนโชคของเราจะเริ่มดีขึ้น ปลาเริ่มจะฉวยเหยื่อบ่อยขึ้น และพอช่วงเย็นพวกมันก็เริ่มขึ้นมาฮุบแมลงบนผิวน้ำทำให้การตกปลาของเราสนุกขึ้นอีกมาก

685

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ตลอดเวลาที่เราล่องเรือไป ไกด์ของเราทั้งสองคนสาละวนอยู่กับการพายและบังคับเรือให้เข้าสู่จุดเด็ดแหล่งปลา เปลี่ยนเหยื่อให้เราทดลองอยู่ตลอดเวลา

ทั้งสองคนเป็นไกด์อาชีพที่ทำงานที่ Red’s มาแล้วประมาณ 6-7 ปี พวกเขารู้จักลำน้ำนี้ทุกซอกทุกมุม เข้าใจธรรมชาติของปลา และธรรมชาติของวันเวลาฤดูที่แปรเปลี่ยนไปตลอด นอกจากความรู้ความสามารถแล้วนิสัยและความมุ่งมั่นที่จะทำหน้าที่บริการของพวกเขานี่แหละที่จะเป็นสิ่งสร้างความแตกต่าง

675

กีฬาตกปลาที่อเมริกานี่มีผลอย่างมากต่อการอนุรักษ์ เงินที่นักตกปลาต้องซื้อใบอนุญาตในแต่ละปีนั้นมากมายพอที่จะให้รัฐบาลสามารถเพาะพันธุ์ปลามาปล่อยลงในแหล่งธรรมชาติ, ฟื้นฟูแหล่งน้ำ หรือกระทั่งซื้อที่ดินหลายๆแห่งเพื่อให้เป็นที่สาธารณะสำหรับคนตกปลา นอกจากนี้ยังสร้างรายได้ให้กับผู้คนมากมายอย่างเช่นไกด์ของเราสองคนนี้ จนไปถึงธุรกิจไม่ว่าจะเป็นการต่อเรือ,​ ขายอุปกรณ์ ไปจนถึงโรงแรมที่พักอย่างมากมายนับไม่ถ้วน เมื่อทุกคนได้ประโยชน์เช่นนี้ยิ่งตกปลาก็ยิ่งเยอะไม่มีหมด

ความตั้งใจและความฝันของผมอย่างหนึ่งคือการทำให้คนไทยหันมามองการรักษาธรรมชาติกันที่ความจริง และพยายามเรียนรู้การอนุรักษ์ด้วยการสร้างผลประโยชน์ที่จับต้องได้จากการใช้ธรรมชาติอย่างยั่งยืน แทนที่เรามัวแต่จะมาเถียงกันเรื่องบาปบุญแล้วพยายามอนุรักษ์กันด้วยเงินบริจาคและลมปากจนปลาในธรรมชาติของเราแทบไม่มีเหลือแล้ว

อาจจะเริ่มจากคนกลุ่มเล็กๆที่คิดเหมือนกันสักกลุ่มแล้วก็ค่อยๆช่วยกันทำช่วยกันสร้างต่อไป

เมื่อจบวันนั้น ปั๊ปลูกชายผมได้ปลาเทร้าท์สวยๆหลายตัว พี่ธิติดูเหมือนจะโชคดีกว่า(ผมยืนยันว่าไม่ใช่เรื่องของฝีมือ) ปลาหลายตัวที่ได้ขึ้นมานั้นใหญ่และงดงามมากที่เดียว พี่ธิติยกย่องว่าโชคของแกนั้นเป็นฝีมือและความขยันของไกด์ Ricky ที่จะไม่ยอมให้เรือผ่านจุดเด็ดๆไปโดยไม่ได้ปลาจากจุดนั้น

674

แม้จะไปเรือคนละลำ ไกด์คนละคน และได้ปลาไม่เท่ากัน แต่เราก็มีข้อสรุปเหมือนๆกันว่า วันนี้คือวันที่เราตกปลาอย่างมีความสุขที่สุดวันหนึ่ง แม่น้ำ Yakima อาจจะไม่ใช่แม่น้ำที่สวยที่สุดหรือมีปลาเยอะที่สุดที่เราเคยเห็นมา แต่ส่วนประกอบที่ลงตัวของทิวทัศน์ที่งดงาม, อากาศสดใส, ปลาสวยๆ และการดูแลอย่างดีของไกด์มืออาชีพทั้งสอง ทำให้เราเห็นพ้องต้องกันว่าเราจะกลับมาที่นี่อีกแน่ถ้าเรามีโอกาสได้มาในแถบนี้


 

เราจบวันที่งดงามนั้นด้วยการนั่งจิบไวน์และสเต็กอร่อยๆที่ร้านอาหารของ Canyon River Ranch ซึ่งก็คือส่วนหนึ่งของ Red’s Fly Shop

DSC00928
แม้อากาศจะหนาว แต่เมื่อโต๊ะในร้านเต็มหมด นักตกปลาผลัดถิ่นก็เลยยอมนั่งจิบไวน์หนาวสั่นกันข้างนอก

DSC00943

มันคงจะเป็นวันที่อยู่ในความทรงจำผมไปอีกนาน

“คุณต้องไปเห็นสักครั้งนะ มันเป็นที่ที่มหัศจรรย์มาก และเป็นฟลายช็อปที่มีการจัดการดีที่สุดแห่งหนึ่ง มีการจัดทริปตกปลา มีโรงแรม มีที่นั่งจิบไวน์” Marc Bale สหายผมที่ทำงานที่บริษัท Sage ผู้ผลิตคันเบ็ดฟลายที่ดีที่สุดยี่ห้อหนึ่งกล่าวถึง Red’s Fly Shop

DSC00939

DSC00947

“เผื่อคุณจะเอาไปทำบ้าง” เขาทิ้งท้ายเหมือนรู้ว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่


 

ระหว่างที่ขับรถกลับจาก Red’s หัวสมองของผมเต็มไปด้วยความคิดมากมาย

อย่างหนึ่งก็คือการคิดย้อนไปถึงวันหนึ่งเมื่อสิบปีก่อน วันที่ผมพยายามปีนขึ้นไปต่อสายไฟแสงสว่างเพื่อให้ร้านเสร็จทันวันเปิดในวันรุ่งขึ้น เพื่อนคนหนึ่งก็เดินตึงตังขึ้นมาบนร้านเล็กๆที่เพิ่งจะสร้างเสร็จหมาดๆ

“มึงบ้าหรือเปล่าเนี่ย ทำร้านธนู” ประโยคแรกนั้นทำให้ผมต้องหันมาสบตากับเพื่อนที่ยิงธนูมาด้วยกัน จะว่าไปแล้ว เขาเป็นคนหนึ่งที่แนะนำให้ผมรู้จักกับธนู

“ในประเทศไทยนี่มีคนซื้อธนูปีหนึ่งถึง 5 คันหรือเปล่าว่ะ ลงทุนทำร้านอย่างนี้ จะอยู่รอดได้อย่างไร”

ผมคงโชคดีอยู่บ้าง ปีนี้ (2559) เราจะได้เลี้ยงฉลองครบ 10 ปีของร้านธนูเล็กๆที่ชื่อ ArcheryThai พูดแล้วจะหาว่าคุย ว่าไปแล้วร้านธนู ArcheryThai ก็มีความมหัศจรรย์แบบ Red’s Fly shop อยู่บ้าง

ผมเข้าใจดีว่าคนที่ได้ทำตามความฝันของเขาแล้วรอดมาได้นั้นรู้สึกดีอย่างไร

จะว่าไป สิบปีก็นานพอที่คนคนหนึ่งจะต่อใบอนญาตความฝันของเขาอีกสักครั้ง

 

หากคุณต้องการอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับ Red’s Fly Shop เชิญที่นี่ครับ http://redsflyshop.com

ถ้าคุณจะหารายละเอียดของความฝันของคุณ ลองหาเวลาสงบๆ อยู่กับตัวเองสักสองสามวันซิครับ จะไปตกปลากับผมก็ได้

ตาเกิ้น
ตาเกิ้นhttp://takern.wordpress.com
นักสำรวจ, นักเขียน และนักเล่าเรื่อง

Leave a Reply

LATEST POSTS

Beautiful time in life

รถไฟตู้นั้นคลาสสิคมาก มันมีที่นั่งเป็นไม้ ดูเหมือนมันจะถูกใช้งานมาไม่ต่ำกว่า 50-60 ปี แต่ยังสภาพดีมากเพราะได้รับการดูแลอย่างดี เมื่อรถออกพ้นชานเมืองกรุงเทพ แม่ค้าหลายคนหอบหิ้วตะกร้าขึ้นมาขายอาหาร ข้าวเหนียวหมูปิ้งห่อด้วยใบตอง บะหมี่ผัดห่อกระดาษ มันทำให้ผมได้รับความรู้สึกย้อนยุคไปถึงตอนที่นั่งรถไฟสมัยเด็กๆ นี่มันรถไฟหรือ Time Machine กันแน่! รถไฟขบวนนั้นมุ่งหน้าตะวันตก แต่แสงแดดยามเช้าก็ยังค่อยๆส่องเข้ามาทางหน้าต่างเพิ่มความงดงามให้กับบรรยายกาศย้อนยุคนั้น ผมสังเกตเห็นครอบครัวหนึ่งนั่งอยู่ในที่นั่งถัดจากผม มีพ่อแม่และลูกสามคน เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆนั่งกอดอยู่กับแม่ สายตาที่เขาสองมองกันบอกถึงความรัก ความสุข และความผูกพันที่ไม่เคยเปลี่ยนไปแม้ยุคสมัยจะเปลี่ยนแปลง ผมหยิบกล้องที่เก่าพอๆกับบรรยากาศรอบตัวขึ้นมาถ่ายรูปพวกเขาไว้ คุณแม่มองมาที่ผม ผมขออนุญาต เธอยิ้มและพยักหน้า แสงสวยและลมเย็นที่พัดเข้ามาทางหน้าต่างดูเหมือนจะเป็นใจ ผมถ่ายภาพพวกเขาไว้หลายภาพ แต่ก็ไม่ได้มากมายถ้าเทียบกับเมื่อครั้งที่ผมใช้กล้องดิจิตอล แม้จะไม่ได้เห็นภาพที่หลังกล้อง ผมก็รู้สึกว่าน่าจะได้ภาพสวย จึงลุกขึ้นไปบอกคุณแม่ว่า...

แม่หาด-ห้วยยาว เส้นทางที่ขาดหายของขุนน้ำเงา

หลังจากที่เราสำรวจและทำเส้นทางแม่เงา 101 กิโลเมตรเสร็จไปแล้วเมื่อ 2-3 ปีก่อน มันยังมีอะไรบางอย่างที่คาใจอยู่ เส้นทางช่วงบ้านแม่แฮดมาสบโขงเป็นถนนที่ไม่น่าเดินนัก การนั่งรถกลับจากห้วยยาวค่อนข้างไกลและอันตราย ผมเคยคิดถึงการเลี้ยวจากบ้านแม่แฮดไปสู่บ้านห้วยยาว มันสมเหตุสมผล แต่ก็ดำมืดเพราะถามใครก็ไม่เคยเดิน จะมีก็พี่สมยศบอกว่าเคยไปทางบ้านราชาซึ่งอยู่ทางเหนือขึ้นไปและเส้นทางก็เป็นเขาสูงไม่มีน้ำเลย จนกระทั่งเราเจอ “พาฉั๊ว” เขาเป็นพรานผู้ชำนาญป่าอยู่หมู่บ้านห้วยน้ำผึ้ง ซึ่งอยู่ระหว่างบ้านแม่หาดกับบ้านห้วยยาว เราจึงได้เริ่มวางแผนสำรวจทางเส้นนี้กัน

ความจริง ความคิด ความสัมพันธ์ ที่อยู่ข้างนอก

โลกหมุนเร็วเหลือเกิน ความรู้สึกมันบอกเรา  ทุกวันนี้แทบไม่ต้องคิดอะไร ถาม Ai แต่เรากลับเชื่ออะไรที่เห็น หรืออ่านแทบไม่ได้ เพราะแทบทุกคนระดมสร้างมันขึ้นมาได้จาก Ai ทุกอย่างดูเหมือนจะไหลตามกันไปเหมือนกระแส   สังเคราะห์ อาจจะเป็นการต่อต้านสิ่งใหม่อย่างที่หลายคนคงกล่าวหา หรืออาจจะเป็นความโหยหาอดีตอย่างที่อีกหลายคนคงคิดว่าแก่  ผมให้คุณค่ามากขึ้นกับสิ่งต่างๆที่คนใช้ความคิดที่ลึกซึ้งสร้างขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นงานเขียน, ภาพถ่าย, บทเพลง, อาหาร หรือแม้แต่เครื่องยนต์กลไก  ผมกลับไปชื่นชม และให้คุณค่ากับกระบวนความคิด การใช้เวลาทำสิ่งต่างๆด้วยมือเรา ใช้เวลาให้ช้าลง สร้างความสัมพันธ์กับสิ่งต่างๆให้ลึกซึ้งขึ้น ผมยังออกไปตระเวนหาความงดงามในความเป็นจริงของธรรมชาติ หวังว่าเมื่อใช้เวลามากขึ้น ผมจะเข้าใจ และสร้างความสัมพันธ์นั้นขึ้นมาได้ผมไม่ได้พยายามให้โลกหมุนกลับ หรือแม้แต่ช้าลง แต่ผมเลือกที่จะใช้เวลากับสิ่งที่ผมเห็นว่ามีค่า และผมก็เชื่อว่าคงจะมีคนส่วนน้อยนิดที่ชอบเช่นนั้น สวัสดีวันสงกรานต์ครับ ตาเกิ้น  14...

เวลา ที่เร่งรีบ

ผมค่อยๆคืบคลานตามหลังพี่ยุทธไปอย่างช้าๆ ช้ากว่าที่ผมคิดว่าควรจะเป็นมาก “ค่อยๆคลานไปที่พุ่มไม้นั่น ขยับตัวช้าๆนะ” พี่ยุทธกระซิบบอกผม “เอกอี้เอ้กเอ๊ก” เสียงไก่ป่าตัวผู้ขันท้า และก็มีเสียงขันตอบทันควัน ไก่ป่าจ่าฝูงปราดเข้าตีไก่หนุ่มผู้ท้าชิงที่เข้ามาใกล้ฝูงตัวเมียของมัน เสียงไก่ตีกันพึ่บพั่บอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเงียบไป ผมเดาเอาว่าผู้ท้าชิงอาจจะเป็นฝ่ายยอมล่าถอย ชายป่าแห่งนี้ยังอุดมสมบูรณ์ เป็นที่อยู่อาศัยของไก่ป่าหลายฝูงและสัตว์​ป่าอีกหลายๆชนิด ไร่มันสัมปะหลังเป็นแหล่งอาหารให้มันลงหากิน เมื่อมีทั้งที่อยู่อาศัย หลบภัยและแหล่งอาหาร มันก็เติบโต ขยายพันธุ์เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ มากพอที่เราจะ “แบ่งปัน” มาบ้าง ผมมองลอดไม้มองเห็นฝูงไก่ป่าไม่ต่ำกว่า 7-8 ตัวเดินจิกหากินอยู่กับพื้นร่องมัน  ผมค่อยๆคลานไปกับพื้น พยายามที่จะเคลื่อนที่ช้าที่สุดอย่างที่พี่ยุทธสอน แต่ในใจก็ยังร้อนรนกลัวว่าไก่ป่าฝูงนั้นจะเคลื่อนที่ไปเสียก่อน ไก่ป่าตัวเมียตัวหนึ่งร้อง “กระต๊าก” ผมคงจะเคลื่อนตัวเร็วไปจนถูกจับได้ด้วยสายตาสุดไวของไก่ตัวนั้น ไก่ทั้งฝูงก็หันมามองทางผม พร้อมๆกับออกวิ่งและบินพึ่บเข้าป่าไปก่อนที่ผมจะมีโอกาสได้ทำอะไร เห็นได้ชัดว่าผมยังรีบร้อนเกินไป...

Most Popular

Discover more from ThailandOutdoor Netzine

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading