Sunday, January 11, 2026
Homeความคิดและมุมมองการอนุรักษ์ที่หลงทิศผิดทาง

การอนุรักษ์ที่หลงทิศผิดทาง

-

ประเทศเราพยายามอนุรักษ์ธรรมชาติมานานกว่า 60 ปี เริ่มต้นถูกทิศ แต่ไปๆมาๆแล้วเดินผิดทาง

ตั้งแต่แรกเริ่มการอนุรักษ์ เราลอกกฎหมายและวางแผนการจัดการตามแบบอเมริกาทั้งหมด มีเป้าหมายที่จะรักษาและใช้ประโยชน์จากธรรมชาติไม่ว่าจะเป็นป่าไม่และสัตว์ป่าอย่างยั่งยืน มีการจัดการที่ดี

ระหว่างทางนั้นการปฏิบัติล้มเหลว แนวความคิดเดิมที่ถูกต้องถูกกลืนทับไปด้วยการแปลความหมายการอนุรักษ์ผิดๆว่าคือการห้ามแตะต้องธรรมชาติ ปลูกฟังความคิดผิดๆนั้นมาตลอดหลายสิบปี จนผู้คนออกห่างธรรมชาติ ไม่เข้าใจธรรมชาติเลย และธรรมชาติไม่ได้มีประโยชน์กับคนอีกต่อไปนอกจากจะเอาไว้เขียนถึงในคอมเม้นท์กันเท่ห์ๆว่ารักธรรมชาติ

แม้ว่าเราจะรักษาธรรมชาติไว้ได้ส่วนหนึ่ง แต่สถานการณ์ข้างหน้าดูจะเลวร้ายครับ พื้นที่ส่วนใหญ่ถูกตัดถางเพียงเพื่อปลูกพืชอาหารสัตว์ราคาถูก และลามไปมากขึ้นเรื่อยๆ เราได้รับผลกระทบกันโดยตรง ฤดูร้อนที่ร้อนจัด ฤดูฝนที่ตกลงมาเพียงเล็กน้อยก็ท่วมหลาก ฤดูหนาวที่เต็มไปด้วยฝุ่นควัน ฯลฯ 

สัตว์ป่าเองที่ดูเหมือนเยอะ ก็แค่ 3 ชนิด ที่เหลืออีกนับพันชนิดสูญหายไปจากหลายพื้นที่ และที่หนักที่สุดคือไม่มีใครสนใจ ที่มีเยอะเกินไปมากคือช้าง,กระทิง และเหี้ย ก็ไม่มีการจัดการปล่อยให้เดือดร้อนกันไปทั้งคนและสัตว์ การอนุรักษ์สัตว์ป่าของเราคือแค่ห้ามล่าและห้ามครอบครองซากสัตว์ป่า แต่ไม่เคยสนใจว่ามันมีที่อยู่ มาอาหาร และขยายพันธุ์เองได้มั๊ย อยู่ดีกินดีแค่ไหน คนส่วนใหญ่ก็แค่บอกว่ารักน้อนแต่ไม่เคยลงมือทำอะไร

เรากำลังเดินผิดทางครับ จะดื้อดึงกันไปถึงไหน ไม่มีประเทศไหนในโลกที่ใช้วิธีการแบบประเทศไทยแล้วประสบความสำเร็จในการอนุรักษ์เลย และอย่าหลงตัวเองว่าเราประสบความสำเร็จแล้วนะครับ

เราต้องมองไปรอบโลกบ้าง การอนุรักษ์หนทางเดียวที่จะประสบความสำเร็จได้คือการใช้ประโยชน์จากธรรมชาติ แล้วเอาเงินที่ได้มาดูแลจัดการธรรมชาติให้อยู่ได้ ฟื้นฟูธรรมชาติให้ดีกว่าเดิม เมื่อผู้คนได้ประโยชน์จากธรรมชาติ เลี้ยงตัวได้จากมัน ทำเงินเลี้ยงครอบครัวจากมัน เมื่อนั้นเขาจะรักมันจริง, เข้าใจจริง และลงมือทำจริงๆ 

ลองดูตัวอย่างอันนี้ 

ผมได้ดู VDO หนึ่งขององค์กรเล็กๆชื่อว่า Quail Forever ในอเมริกา ความคิดและการกระทำของเขาน่าทึ่งมากครับ ลองดู VDO จากลิ้งค์ในคอมเม้นท์ได้ 

ถ้าจะเล่าที่มาสั้นๆ ก็คือว่า Quail เป็นนกในกลุ่มนกกระทาที่นิยมเป็น Game Bird สำหรับนักยิงนกในอเมริกามาช้านาน การยิงนกในอเมริกานั้นสร้างรายได้ให้กับรัฐมหาศาล สร้างรายได้ให้กับผู้คนมากมายไม่ว่าจะเป็นเจ้าของพื้นที่, โรงแรม, ร้านอาหาร, ไกด์นำล่านก, อุตสหกรรมหมาล่านก ฯลฯ

ลองอ่านดูนะครับว่าแค่การล่านก Quail อย่างเดียวสร้างรายได้ให้กับพื้นที่ขนาดไหน นี่แค่ Region เดียวนะครับ

ถึงแม้จะโดนล่า ก็ไม่ต้องกลัวนกสูญพันธุ์หรอกครับ เพราะนกนั้นมีความสามารถในการขยายพันธุ์สูงมาก ถ้าได้รับการดูแล มีที่อยู่ มีอาหาร Quail จากคู่เดียว สามารถเพิ่มเป็น 5,000 ตัวในเวลาเพียง 5 ปี

นก Quail และนก Game Bird อีกมากมายหลายชนิดจึงถูกดูแล พื้นดินที่เคยว่างเปล่าถูกฟื้นฟูธรรมชาติให้นกอยู่ได้ และขยายพันธุ์เพิ่มจำนวน 

Quail Forever นั้นเป็นองค์กรอิสระแบบ Non-Profit ที่ได้รับเงินสนับสนุนจากรัฐ (ซึ่งก็มาจากค่าใบอนุญาตล่าสัตว์) และเงินบริจาค (จากคนที่ชอบยิงนก Quail)  Quail Forever ทำงานให้คำแนะนำ สนับสนุน และลงมือทำเพื่อให้นก Quail อุดมสมบูรณ์ ไม่ว่าจะเป็นการวิจัย การปรับปรุงสภาพแวดล้อม การให้คำแนะนำชาวไร่ให้ฟื้นฟูธรรมชาติให้นก ฯลฯ


ลองดูใน VDO นะครับ เขารู้จักนก เข้าใจสภาพแวดล้อมที่นกต้องการดีมากๆ และลงมือทำจริงๆ

นี่คือตัวอย่างที่ดีครับ ว่าถ้าเรามีการจัดการที่ดี และมีการให้ประโยชน์จากสัตว์ป่าอย่างถูกต้อง

สัตว์ป่าชนิดนั้นจะมีค่าทำให้คนช่วยกันดูแลมันให้คงอยู่และเพิ่มจำนวนขึ้น ในกรณีนี้คือนก Quail เงินที่ได้จากการใช้ประโยชน์สัตว์ป่าจะกลับมาทำการวิจัยให้เข้าใจสัตว์ชนิดนั้นๆอย่างจริงจัง เป็นเงินสนับสนุนให้เจ้าของที่ปรับปรุงสภาพแวดล้อมให้สภาพธรรมชาติฟื้นฟูเป็นที่อยู่อาศัยที่เหมาะสมของนก มีเงินสนับสนุนองค์กรอิสระให้มุ่งเป้าไปที่การเพิ่มประชากรสัตว์ป่าอย่างมีความรู้และมีคุณภาพ

ผมอิจฉานก Quail แทน ไก่ป่า, ไก่ฟ้า, นกกระทาทุ่งในบ้านเราจริงๆครับ ที่มีแต่คนบอกว่ารักน้อน พวกใจร้ายอย่าทำอะไรน้อน แต่ไม่เคยเห็นหัวว่าน้อนจะอยู่กันได้ยังไง

ตาเกิ้น
ตาเกิ้นhttp://takern.wordpress.com
นักสำรวจ, นักเขียน และนักเล่าเรื่อง

Leave a Reply

LATEST POSTS

เวลา ที่เร่งรีบ

ผมค่อยๆคืบคลานตามหลังพี่ยุทธไปอย่างช้าๆ ช้ากว่าที่ผมคิดว่าควรจะเป็นมาก “ค่อยๆคลานไปที่พุ่มไม้นั่น ขยับตัวช้าๆนะ” พี่ยุทธกระซิบบอกผม “เอกอี้เอ้กเอ๊ก” เสียงไก่ป่าตัวผู้ขันท้า และก็มีเสียงขันตอบทันควัน ไก่ป่าจ่าฝูงปราดเข้าตีไก่หนุ่มผู้ท้าชิงที่เข้ามาใกล้ฝูงตัวเมียของมัน เสียงไก่ตีกันพึ่บพั่บอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเงียบไป ผมเดาเอาว่าผู้ท้าชิงอาจจะเป็นฝ่ายยอมล่าถอย ชายป่าแห่งนี้ยังอุดมสมบูรณ์ เป็นที่อยู่อาศัยของไก่ป่าหลายฝูงและสัตว์​ป่าอีกหลายๆชนิด ไร่มันสัมปะหลังเป็นแหล่งอาหารให้มันลงหากิน เมื่อมีทั้งที่อยู่อาศัย หลบภัยและแหล่งอาหาร มันก็เติบโต ขยายพันธุ์เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ มากพอที่เราจะ “แบ่งปัน” มาบ้าง ผมมองลอดไม้มองเห็นฝูงไก่ป่าไม่ต่ำกว่า 7-8 ตัวเดินจิกหากินอยู่กับพื้นร่องมัน  ผมค่อยๆคลานไปกับพื้น พยายามที่จะเคลื่อนที่ช้าที่สุดอย่างที่พี่ยุทธสอน แต่ในใจก็ยังร้อนรนกลัวว่าไก่ป่าฝูงนั้นจะเคลื่อนที่ไปเสียก่อน ไก่ป่าตัวเมียตัวหนึ่งร้อง “กระต๊าก” ผมคงจะเคลื่อนตัวเร็วไปจนถูกจับได้ด้วยสายตาสุดไวของไก่ตัวนั้น ไก่ทั้งฝูงก็หันมามองทางผม พร้อมๆกับออกวิ่งและบินพึ่บเข้าป่าไปก่อนที่ผมจะมีโอกาสได้ทำอะไร เห็นได้ชัดว่าผมยังรีบร้อนเกินไป...

ช่วงเวลางดงามของชีวิตกลางแจ้ง

ทุกครั้งเมื่อมีคนถามว่าทำไมต้องออกมาเดินป่าผมต้องหยุดคิดอยู่นาน และคำตอบของผมก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ เหมือนพยายามหาข้อแก้ตัว จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ที่ผมเริ่มมีคำตอบที่คิดว่าใช่ สำหรับผมแล้ว การเดินป่าคือการค้นหาช่วงเวลาเช่นนี้ สิ่งที่เราเรียกมันว่า “ช่วงเวลาที่งดงามของชีวิตกลางแจ้ง” “A beautiful moment of Outdoor Life” ซึ่งอาจจะแตกต่างออกไปในมุมความคิดของแต่ละคน

ของหวานที่ดีต่อใจ

ขนมน้ำแข็งใส “หวานจาก เค็มเคย” ถ้วยเดียว เราไม่เพียงจะได้ชิมรสชาติที่หวานผสมเค็มอย่างกลมกล่อมแตกต่าง แต่ค่าขนมของเรายังถูกส่งต่อไปอุดหนุนแหล่งผลิตอาหารพื้นบ้านที่กำลังจะสูญหายไปถึง 5 ชุมชน ใน 4 จังหวัด เป็นการทำอะไรดีๆด้วยการกินของอร่อย โดยที่ไม่ต้องออกแรงเดินทางไปไกลเลย เพราะมีคนลงแรงไปทำแทนเราแล้ว ขณะที่สังคมไทยหมุนวนอยู่กับความขัดแย้งทางการเมืองที่ถกเถียงกันทุกเรื่องยกเว้นที่จะแย่งกันทำให้ความเป็นอยู่ของคนไทยดีขึ้น ในเบื้องหลังเงียบๆ มีคนตัวเล็กๆ ร้านขนมเล็กๆ พยายามอย่างเต็มที่ที่จะช่วยเหลือชุมชนที่มีมรดกทางอาหารล้ำค่าของประเทศเราให้คงอยู่ได้ด้วยการเพิ่มคุณค่าของสิ่งเหล่านั้นและพยายามแปรรูปออกมาให้คนเมืองอย่างเราเข้าถึงได้ง่ายขึ้น “หวานจาก เค็มเคย”  คือตัวอย่างที่ดี ในขนมแสนอร่อยถ้วยเดียวนี้มีส่วนผสมของน้ำเชื่อมดอกจากของบ้านขนาบนาก จังหวัดนครศรีธรรมราช ที่ให้รสหวานแบบกลมกล่อมเพราะเจือเอาความเค็มนิดๆมากจากน้ำกร่อยในถิ่นกำเนิดของมันมาด้วย ลูกจากที่มาจากฉะเชิงเทรา โมจิทำด้วยข้าวฝ่างจากสกลนคร...

คุณอยากให้ผู้คนจำคุณได้แบบไหน

คุณอยากให้ผู้คนจำคุณได้แบบไหน ผมอยากได้แบบนี้ วันที่ 26 สิงหาคมที่ผ่านมา วงการตกปลา Fly Fishing และคนรักการใช้ชีวิตกลางแจ้ง ได้สูญเสีย บุคคลที่เป็นตำนานไปอีกหนึ่งคน Flip Pallot

Most Popular

Discover more from ThailandOutdoor Netzine

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading