Sunday, January 11, 2026
Homeความคิดและมุมมองอาบป่า (จริงๆนะ)

อาบป่า (จริงๆนะ)

-

เคยมั๊ยครับ อาบน้ำในในป่าแบบธรรมชาติจริงๆ ใช่ครับอาบแบบเปลือยๆ ไม่ต้องใส่เสื้อผ้า ไม่ใช่การอาบป่าทางจิตวิญญานอย่างที่เขาพูดกัน

ไม่ใช่เรื่องทะลึ่งลามกอะไรเลย มันเป็นเรื่องธรรมชาติมาก

เวลาที่ผมออกไปเดินป่าหรือพายเรือแคนูแล้วตั้งแค้มป์ริมน้ำ เวลาที่มีความสุขที่สุดอย่างหนึ่งคือการได้อาบน้ำในธรรมชาติที่สวยงาม ผ่อนคลายกับสายน้ำเย็นๆหลังจากเหนื่อยมาทั้งวัน

ยามเย็นหลังต้ังแค้มป์แล้ว สายน้ำกลางป่าคือความสุขสุนทรีย์ครับ

แต่บอกเลยว่าความสุขนั้นจะยกระดับขึ้นไปอีกถ้าคุณสามารถหามุมสงบส่วนตัว แช่น้ำในธรรมชาติได้โดยไม่มีเสื้อผ้ามาเกะกะ มันให้ความรู้สึกว่าเราเข้าใกล้ชิดธรรมชาติและอิสระเสรีอย่างยากที่จะบรรยาย

คำบรรยายที่คุณหญิงดารินลงไปอาบน้ำในลำธารในเรื่องเพชรพระอุมา สร้างจินตนาการให้กับทุกคน ลองดูนะครับว่าเราไปเองแล้วเหมือนมั๊ย

เรื่องของการเปลือยกายอาบน้ำในธรรมชาติ แม้แต่การอาบร่วมกับคนอื่นๆไม่ใช่เรื่องแปลกในหลายๆวัฒนธรรม อย่างเช่นการแช่น้ำร้อนออนเซ็นในญี่ปุ่นที่หลายๆคนคงเคยได้สัมผัสมาแล้ว 

ในการเดินเทรลที่สวีเดนก็เป็นประสบการณ์อีกที่หนึ่งในเรื่องนี้ที่ผมได้พบเจอ บนเส้นทางเทรลสาธารณะที่มีคนเดินได้อย่างอิสระในช่วงฤดูร้อน หรือสกีในช่วงฤดูหนาว ในจุดที่พักจะมีห้องซาวน่าแบบง่ายๆที่ใช้ฟืนไว้ให้ ใครก็สามารถเข้าไปใช้ได้ และแน่นอนการใส่เสื้อผ้าเข้าไปอาจจะถูกมองว่าไม่สุภาพ เพราะไม่มีใครเขาใส่กัน แต่ทุกคนก็ให้เกียรติที่จะไม่จ้องมองกันให้เสียมารยาท อบร้อนได้ที่แล้วก็ออกไปกระโดดน้ำเย็นเฉียบข้างนอกต่ออีก เขามองเป็นเรื่องธรรมชาติมาก

ไม่ต้องส่องนะครับ น้องๆในภาพเขาไม่ได้เปลือยครับ

การได้อาบน้ำในธรรมชาติที่ประทับใจที่สุดของผมคือการได้อาบน้ำในลำธารที่ใสเย็น ไหลลงมาจากภูเขาผ่านซอกหินที่อุดมไปด้วยดงเฟิร์นเหมือนห้องอาบน้ำส่วนตัว และ การลงไปแช่ในแม่น้ำกลางป่าห่างไกลจากความศิวิไลซ์ท่ามกลางแสงจันทร์เต็มดวง 

สายน้ำที่ห่างไกลความศิวิไลซ์ใต้แสงจันทร์เต็มดวงคือสวรรค์ครับ

มันเป็นความรู้สึกของการกลับสู่ธรรมชาติ เพราะร่างกายเราก็คือส่วนหนึ่งของธรรมชาติ มันเยี่ยมยอดกว่าการไปออนเซนในที่หรูหราเสียอีก

ลองดูนะครับ เข้าป่าคราวหน้า หาที่เหมาะๆลับตาผู้คน ดูต้นทางให้ดี แล้วเอามาเล่าสู่กันฟังบ้างครับ

ตาเกิ้น 23 มิถุนายน 2567

ตาเกิ้น
ตาเกิ้นhttp://takern.wordpress.com
นักสำรวจ, นักเขียน และนักเล่าเรื่อง

Leave a Reply

LATEST POSTS

เวลา ที่เร่งรีบ

ผมค่อยๆคืบคลานตามหลังพี่ยุทธไปอย่างช้าๆ ช้ากว่าที่ผมคิดว่าควรจะเป็นมาก “ค่อยๆคลานไปที่พุ่มไม้นั่น ขยับตัวช้าๆนะ” พี่ยุทธกระซิบบอกผม “เอกอี้เอ้กเอ๊ก” เสียงไก่ป่าตัวผู้ขันท้า และก็มีเสียงขันตอบทันควัน ไก่ป่าจ่าฝูงปราดเข้าตีไก่หนุ่มผู้ท้าชิงที่เข้ามาใกล้ฝูงตัวเมียของมัน เสียงไก่ตีกันพึ่บพั่บอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเงียบไป ผมเดาเอาว่าผู้ท้าชิงอาจจะเป็นฝ่ายยอมล่าถอย ชายป่าแห่งนี้ยังอุดมสมบูรณ์ เป็นที่อยู่อาศัยของไก่ป่าหลายฝูงและสัตว์​ป่าอีกหลายๆชนิด ไร่มันสัมปะหลังเป็นแหล่งอาหารให้มันลงหากิน เมื่อมีทั้งที่อยู่อาศัย หลบภัยและแหล่งอาหาร มันก็เติบโต ขยายพันธุ์เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ มากพอที่เราจะ “แบ่งปัน” มาบ้าง ผมมองลอดไม้มองเห็นฝูงไก่ป่าไม่ต่ำกว่า 7-8 ตัวเดินจิกหากินอยู่กับพื้นร่องมัน  ผมค่อยๆคลานไปกับพื้น พยายามที่จะเคลื่อนที่ช้าที่สุดอย่างที่พี่ยุทธสอน แต่ในใจก็ยังร้อนรนกลัวว่าไก่ป่าฝูงนั้นจะเคลื่อนที่ไปเสียก่อน ไก่ป่าตัวเมียตัวหนึ่งร้อง “กระต๊าก” ผมคงจะเคลื่อนตัวเร็วไปจนถูกจับได้ด้วยสายตาสุดไวของไก่ตัวนั้น ไก่ทั้งฝูงก็หันมามองทางผม พร้อมๆกับออกวิ่งและบินพึ่บเข้าป่าไปก่อนที่ผมจะมีโอกาสได้ทำอะไร เห็นได้ชัดว่าผมยังรีบร้อนเกินไป...

ช่วงเวลางดงามของชีวิตกลางแจ้ง

ทุกครั้งเมื่อมีคนถามว่าทำไมต้องออกมาเดินป่าผมต้องหยุดคิดอยู่นาน และคำตอบของผมก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ เหมือนพยายามหาข้อแก้ตัว จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ที่ผมเริ่มมีคำตอบที่คิดว่าใช่ สำหรับผมแล้ว การเดินป่าคือการค้นหาช่วงเวลาเช่นนี้ สิ่งที่เราเรียกมันว่า “ช่วงเวลาที่งดงามของชีวิตกลางแจ้ง” “A beautiful moment of Outdoor Life” ซึ่งอาจจะแตกต่างออกไปในมุมความคิดของแต่ละคน

ของหวานที่ดีต่อใจ

ขนมน้ำแข็งใส “หวานจาก เค็มเคย” ถ้วยเดียว เราไม่เพียงจะได้ชิมรสชาติที่หวานผสมเค็มอย่างกลมกล่อมแตกต่าง แต่ค่าขนมของเรายังถูกส่งต่อไปอุดหนุนแหล่งผลิตอาหารพื้นบ้านที่กำลังจะสูญหายไปถึง 5 ชุมชน ใน 4 จังหวัด เป็นการทำอะไรดีๆด้วยการกินของอร่อย โดยที่ไม่ต้องออกแรงเดินทางไปไกลเลย เพราะมีคนลงแรงไปทำแทนเราแล้ว ขณะที่สังคมไทยหมุนวนอยู่กับความขัดแย้งทางการเมืองที่ถกเถียงกันทุกเรื่องยกเว้นที่จะแย่งกันทำให้ความเป็นอยู่ของคนไทยดีขึ้น ในเบื้องหลังเงียบๆ มีคนตัวเล็กๆ ร้านขนมเล็กๆ พยายามอย่างเต็มที่ที่จะช่วยเหลือชุมชนที่มีมรดกทางอาหารล้ำค่าของประเทศเราให้คงอยู่ได้ด้วยการเพิ่มคุณค่าของสิ่งเหล่านั้นและพยายามแปรรูปออกมาให้คนเมืองอย่างเราเข้าถึงได้ง่ายขึ้น “หวานจาก เค็มเคย”  คือตัวอย่างที่ดี ในขนมแสนอร่อยถ้วยเดียวนี้มีส่วนผสมของน้ำเชื่อมดอกจากของบ้านขนาบนาก จังหวัดนครศรีธรรมราช ที่ให้รสหวานแบบกลมกล่อมเพราะเจือเอาความเค็มนิดๆมากจากน้ำกร่อยในถิ่นกำเนิดของมันมาด้วย ลูกจากที่มาจากฉะเชิงเทรา โมจิทำด้วยข้าวฝ่างจากสกลนคร...

คุณอยากให้ผู้คนจำคุณได้แบบไหน

คุณอยากให้ผู้คนจำคุณได้แบบไหน ผมอยากได้แบบนี้ วันที่ 26 สิงหาคมที่ผ่านมา วงการตกปลา Fly Fishing และคนรักการใช้ชีวิตกลางแจ้ง ได้สูญเสีย บุคคลที่เป็นตำนานไปอีกหนึ่งคน Flip Pallot

Most Popular

Discover more from ThailandOutdoor Netzine

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading