Friday, May 15, 2026
HomeDestinationCampลานกางเต๊นท์ดอยขุนตาล

ลานกางเต๊นท์ดอยขุนตาล

-

อุทยานฯขุนตาลเป็นอุทยานที่คนมองข้ามไปหมด ทั้งๆที่ที่นี่เข้าถึงง่าย ลานกางเต๊นท์แสนสบาย อยู่สูงกว่า 800 เมตรอากาศเย็นตลอดปี มีเส้นทางเดินป่าให้ยืดเส้นยืดสายกันมากมาย และที่สำคัญที่สุดเจ้าหน้าที่ที่นี่น่ารักมาก คอยช่วยเหลือแนะนำนักท่องเที่ยวในทุกเรื่องเลยครับ

คราวที่แล้วเขียนเรื่องการเดินป่าขึ้นไปนอนบนดอยขุนตาลกันแล้ว (ใครอยากอ่านเชิญที่นี่ครับ) ครั้งนี้มาแนะนำที่กางเต๊นท์ที่รถเข้าถึงกันบ้างครับ

อุทยานฯขุนตาลมีจุดกางเต๊นท์ที่รถเข้าถึงอยู่ 3 จุดครับ จุดแรกที่ข้างๆศูนย์บริการนักท่องเที่ยว ตรงนี้วิวสวย สะดวกมาก มีห้องน้ำ มีร้านอาหารสวัสดิการ ตรงนี้เป็นที่ยอดนิยม

แต่ถ้าใครชอบเงียบๆ มีอีกสองจุดครับ ลานกางเต๊นท์ 2 อยู่เลยจากศูนย์บริการมา 400 เมตร อันนี้ไม่ค่อยสวย ที่ผมชอบมากคือ ลาน 1 ครับ อยู่เลยศูนย์บริการมาตามทางถนนคดเคี้ยวประมาณ สัก 2 กิโลเมตรได้มั๊ง แล้วต้องเลี้ยวซ้ายเข้าไปอีก 200 เมตร

ลาน 1 นี้เป็นลานที่ปรับเรียบ ค่อนข้างกว้าง ซ่อนอยู่ในเขา มีต้นไม้ล้อมรอบ ร่มรื่น มีห้องน้ำเล็กๆแต่สะอาด

ภาพนี้ถ่ายปลายเดือนมีนาคม ดูแห้งแล้งไปสักนิด แต่ผมเคยมาในเดือนพฤศจิกายน สวยมากครับ เขียวไปทั้งลาน

ตอนเย็นๆเห็นวิวพระอาทิตย์ตกพอได้ ไม่ได้ถึงกับสวยงามติดอันดับพันทิพย์ แต่ถ้าคุณชอบความสงบ ไม่ได้ชอบเที่ยวตามสถานที่ยอดฮิต แนะนำเลยครับ

อุทยานฯขุนตาล และลานกางเต๊นท์นี้อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลกว่า 800 เมตร จึงมีอากาศเย็นสบายเกือบทั้งปี ในภาพนี้ผมกางเต๊นท์นอนในปลายเดือนมีนาคม ตอนเย็นอากาศสบายมาก กลางคืนถึงกับหนาว เช้าๆก็ประมาณ 20 องศา

เมื่อกางเต๊นท์ที่นี่ถ้านอนสักสองคืน เราสามารถเดินไปเที่ยว น้ำตกตาดเหมยซึ่งต้องเดินเข้าจากลานกางเต๊นท์ 2 ไปประมาณ 3 กิโลเมตร ถ้าเดินย้อนออกมาจากลาน 1 แล้วเลี้ยวซ้ายไปอีกแค่ 2-300 เมตรก็จะถึงจุดชมวิวและจุดเริ่มต้นเดินเท้าสู่ ย1-ย4 จากนี้อีกเพียง 5 กิโลเมตรก็ถึง ย.4 ที่อยู่สุดทาง ทางเดินผ่านป่าดิบเขาที่สวยและร่มรื่นไปตลอดทาง น่าเดินมาก เดินเที่ยวในวันเดียวได้สบายมากครับ

การเดินทางไปขุนตาลก็แสนจะง่ายดายครับ ทุกครั้งที่เราไปเชียงใหม่ เราก็เฉียดเข้าไปใกล้อุทยานฯขุนตาลมาก แต่ดอยขุนตาลที่เราขับรถผ่านนั้นเขาเรียกว่าดอยขุนตาลน้อยนะครับ ไม่ใช่ดอยขุนตาลจริงๆ

เราสามารถเดินทางไปอุทยานขุนตาลโดยทางรถยนต์ได้สองเส้นทางครับ

1) จากทางลำปาง

จากแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 สายลำปาง-เชียงใหม่ บริเวณกิโลเมตรที่ 15 – 16 ข้าง สภ.ห้างฉัตร จังหวัดลำปาง ให้เลี้ยวขวาไปอีกประมาณ 28 กิโลเมตร ก็จะถึงที่ทำการอุทยานแห่งชาติ ทางเส้นนี้เป็นถนนลาดยาง ช่วงที่ใกล้อุทยานมีความสูงชัน บางช่วงชำรุด รถยนต์ที่จะนำขึ้นควรเป็นรถที่มีกำลังดีและผู้ขับต้องความชำนาญในเส้นทางขึ้นเขา

ทางอาจจะดูไม่ชันนะครับ เพราะตรงที่ชันนั้นชันมากจนไม่กล้าปล่อยมือจากพวงมาลัยมาถ่ายรูปเลยครับ

2) จากจังหวัดลำพูนหรือเชียงใหม่ เดินทางตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 แยกขวาระหว่างกิโลเมตรที่ 46 – 47 บริเวณอำเภอแม่ทา จังหวัดลำพูน เป็นทางลาดยาง ระยะทางประมาณ 18 กิโลเมตร ก็จะถึงที่ทำการอุทยานแห่งชาติ เส้นทางนี้เป็นถนนลาดยางเข้ามาตามหมู่บ้าน ควรระมัดระวังช่วงที่จะเข้าสู่หมู่บ้านขุนตาน(ขับเลยจากด่านป่าตึงประมาณ 4 กิโลเมตร) เนื่องจากเส้นทางแคบ ข้างทางเป็นไหล่เขาและลำห้วยซึ่งถนนอยู่สูงจากลำห้วยมาก ขับช้าๆดีที่สุดครับ

แต่วิธีที่สะดวกที่สุดที่จะไปอุทยานฯขุนตาลคือไปทางรถไฟครับ ง่ายมาก ขึ้นรถไฟสายเหนือลงที่สถานีรถไฟขุนตาน แล้วเดินเท้าขึ้นที่ทำการประมาณ 1.3 กิโลเมตร ทางเดินไม่ยากเลย เดินสนุกครับ

ข้อดีที่อุทยานฯขุนตาลเป็นอุทยานที่คนมองข้ามไปหมดก็คือผู้คนไม่ค่อยหนาแน่นครับ ถ้าม่ใช่วันหยุดยาว ลานกางเต๊นท์จะไม่มีคนหนาแน่น ยิ่งถ้านอกฤดูท่องเที่ยวแล้วละก็คุณอาจจะได้เป็นเจ้าของอุทยานเลยก้ได้

ขุนตาลกลายเป็นอุทยานในดวงใจที่หนึ่งของผมไปแล้วครับ เพราะที่นี่เข้าถึงง่าย ลานกางเต๊นท์แสนสบาย อยู่สูงกว่า 800 เมตรอากาศเย็นตลอดปี มีเส้นทางเดินป่าสวยๆให้เดินแบกเป้เข้าไปนอนเองได้โดยไม่ต้องขออนุญาตอะไรเป็นพิเศษ และที่สำคัญที่สุดเจ้าหน้าที่ที่นี่น่ารักมาก คอยช่วยเหลือแนะนำนักท่องเที่ยวในทุกเรื่องเลยครับ

ตาเกิ้น
ตาเกิ้นhttp://takern.wordpress.com
นักสำรวจ, นักเขียน และนักเล่าเรื่อง

Leave a Reply

LATEST POSTS

Beautiful time in life

รถไฟตู้นั้นคลาสสิคมาก มันมีที่นั่งเป็นไม้ ดูเหมือนมันจะถูกใช้งานมาไม่ต่ำกว่า 50-60 ปี แต่ยังสภาพดีมากเพราะได้รับการดูแลอย่างดี เมื่อรถออกพ้นชานเมืองกรุงเทพ แม่ค้าหลายคนหอบหิ้วตะกร้าขึ้นมาขายอาหาร ข้าวเหนียวหมูปิ้งห่อด้วยใบตอง บะหมี่ผัดห่อกระดาษ มันทำให้ผมได้รับความรู้สึกย้อนยุคไปถึงตอนที่นั่งรถไฟสมัยเด็กๆ นี่มันรถไฟหรือ Time Machine กันแน่! รถไฟขบวนนั้นมุ่งหน้าตะวันตก แต่แสงแดดยามเช้าก็ยังค่อยๆส่องเข้ามาทางหน้าต่างเพิ่มความงดงามให้กับบรรยายกาศย้อนยุคนั้น ผมสังเกตเห็นครอบครัวหนึ่งนั่งอยู่ในที่นั่งถัดจากผม มีพ่อแม่และลูกสามคน เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆนั่งกอดอยู่กับแม่ สายตาที่เขาสองมองกันบอกถึงความรัก ความสุข และความผูกพันที่ไม่เคยเปลี่ยนไปแม้ยุคสมัยจะเปลี่ยนแปลง ผมหยิบกล้องที่เก่าพอๆกับบรรยากาศรอบตัวขึ้นมาถ่ายรูปพวกเขาไว้ คุณแม่มองมาที่ผม ผมขออนุญาต เธอยิ้มและพยักหน้า แสงสวยและลมเย็นที่พัดเข้ามาทางหน้าต่างดูเหมือนจะเป็นใจ ผมถ่ายภาพพวกเขาไว้หลายภาพ แต่ก็ไม่ได้มากมายถ้าเทียบกับเมื่อครั้งที่ผมใช้กล้องดิจิตอล แม้จะไม่ได้เห็นภาพที่หลังกล้อง ผมก็รู้สึกว่าน่าจะได้ภาพสวย จึงลุกขึ้นไปบอกคุณแม่ว่า...

แม่หาด-ห้วยยาว เส้นทางที่ขาดหายของขุนน้ำเงา

หลังจากที่เราสำรวจและทำเส้นทางแม่เงา 101 กิโลเมตรเสร็จไปแล้วเมื่อ 2-3 ปีก่อน มันยังมีอะไรบางอย่างที่คาใจอยู่ เส้นทางช่วงบ้านแม่แฮดมาสบโขงเป็นถนนที่ไม่น่าเดินนัก การนั่งรถกลับจากห้วยยาวค่อนข้างไกลและอันตราย ผมเคยคิดถึงการเลี้ยวจากบ้านแม่แฮดไปสู่บ้านห้วยยาว มันสมเหตุสมผล แต่ก็ดำมืดเพราะถามใครก็ไม่เคยเดิน จะมีก็พี่สมยศบอกว่าเคยไปทางบ้านราชาซึ่งอยู่ทางเหนือขึ้นไปและเส้นทางก็เป็นเขาสูงไม่มีน้ำเลย จนกระทั่งเราเจอ “พาฉั๊ว” เขาเป็นพรานผู้ชำนาญป่าอยู่หมู่บ้านห้วยน้ำผึ้ง ซึ่งอยู่ระหว่างบ้านแม่หาดกับบ้านห้วยยาว เราจึงได้เริ่มวางแผนสำรวจทางเส้นนี้กัน

ความจริง ความคิด ความสัมพันธ์ ที่อยู่ข้างนอก

โลกหมุนเร็วเหลือเกิน ความรู้สึกมันบอกเรา  ทุกวันนี้แทบไม่ต้องคิดอะไร ถาม Ai แต่เรากลับเชื่ออะไรที่เห็น หรืออ่านแทบไม่ได้ เพราะแทบทุกคนระดมสร้างมันขึ้นมาได้จาก Ai ทุกอย่างดูเหมือนจะไหลตามกันไปเหมือนกระแส   สังเคราะห์ อาจจะเป็นการต่อต้านสิ่งใหม่อย่างที่หลายคนคงกล่าวหา หรืออาจจะเป็นความโหยหาอดีตอย่างที่อีกหลายคนคงคิดว่าแก่  ผมให้คุณค่ามากขึ้นกับสิ่งต่างๆที่คนใช้ความคิดที่ลึกซึ้งสร้างขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นงานเขียน, ภาพถ่าย, บทเพลง, อาหาร หรือแม้แต่เครื่องยนต์กลไก  ผมกลับไปชื่นชม และให้คุณค่ากับกระบวนความคิด การใช้เวลาทำสิ่งต่างๆด้วยมือเรา ใช้เวลาให้ช้าลง สร้างความสัมพันธ์กับสิ่งต่างๆให้ลึกซึ้งขึ้น ผมยังออกไปตระเวนหาความงดงามในความเป็นจริงของธรรมชาติ หวังว่าเมื่อใช้เวลามากขึ้น ผมจะเข้าใจ และสร้างความสัมพันธ์นั้นขึ้นมาได้ผมไม่ได้พยายามให้โลกหมุนกลับ หรือแม้แต่ช้าลง แต่ผมเลือกที่จะใช้เวลากับสิ่งที่ผมเห็นว่ามีค่า และผมก็เชื่อว่าคงจะมีคนส่วนน้อยนิดที่ชอบเช่นนั้น สวัสดีวันสงกรานต์ครับ ตาเกิ้น  14...

เวลา ที่เร่งรีบ

ผมค่อยๆคืบคลานตามหลังพี่ยุทธไปอย่างช้าๆ ช้ากว่าที่ผมคิดว่าควรจะเป็นมาก “ค่อยๆคลานไปที่พุ่มไม้นั่น ขยับตัวช้าๆนะ” พี่ยุทธกระซิบบอกผม “เอกอี้เอ้กเอ๊ก” เสียงไก่ป่าตัวผู้ขันท้า และก็มีเสียงขันตอบทันควัน ไก่ป่าจ่าฝูงปราดเข้าตีไก่หนุ่มผู้ท้าชิงที่เข้ามาใกล้ฝูงตัวเมียของมัน เสียงไก่ตีกันพึ่บพั่บอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเงียบไป ผมเดาเอาว่าผู้ท้าชิงอาจจะเป็นฝ่ายยอมล่าถอย ชายป่าแห่งนี้ยังอุดมสมบูรณ์ เป็นที่อยู่อาศัยของไก่ป่าหลายฝูงและสัตว์​ป่าอีกหลายๆชนิด ไร่มันสัมปะหลังเป็นแหล่งอาหารให้มันลงหากิน เมื่อมีทั้งที่อยู่อาศัย หลบภัยและแหล่งอาหาร มันก็เติบโต ขยายพันธุ์เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ มากพอที่เราจะ “แบ่งปัน” มาบ้าง ผมมองลอดไม้มองเห็นฝูงไก่ป่าไม่ต่ำกว่า 7-8 ตัวเดินจิกหากินอยู่กับพื้นร่องมัน  ผมค่อยๆคลานไปกับพื้น พยายามที่จะเคลื่อนที่ช้าที่สุดอย่างที่พี่ยุทธสอน แต่ในใจก็ยังร้อนรนกลัวว่าไก่ป่าฝูงนั้นจะเคลื่อนที่ไปเสียก่อน ไก่ป่าตัวเมียตัวหนึ่งร้อง “กระต๊าก” ผมคงจะเคลื่อนตัวเร็วไปจนถูกจับได้ด้วยสายตาสุดไวของไก่ตัวนั้น ไก่ทั้งฝูงก็หันมามองทางผม พร้อมๆกับออกวิ่งและบินพึ่บเข้าป่าไปก่อนที่ผมจะมีโอกาสได้ทำอะไร เห็นได้ชัดว่าผมยังรีบร้อนเกินไป...

Most Popular

Discover more from ThailandOutdoor Netzine

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading