“ใครยิงธนูเป็นช่วยสอนผมหน่อย ที่ไหนมีธนูขายบ้างช่วยบอกหน่อยครับ”
ผมเขียนข้อความประมาณนี้ลงในเว็บบอร์ด “รอบกองไฟ” ของเว็บ ThailandOutdoor เมื่อ 22 ปีก่อนด้วยความคับแค้นใจว่าหาซื้อธนูไม่ได้ และไม่มีใครสอนให้ยิง
“ผมทำงานอยู่ร้านธนู” <Mike Wann>
“ร้านอยู่ที่ไหนครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้เลย” <ตาเกิ้น>
“ผมอยู่แคลิฟอร์เนียครับ 555” <Mike Wann>
จากนั้นผมก็คุยกับ Mike Wann ทางข้อความอย่างเมามัน เขาให้ความรู้เรื่องธนูที่หาไม่ได้ในเมืองไทย พอผมบอกว่าอยากได้เขาก็หาคันธนูมือสองชั้นดีถอดเป็นชิ้นๆส่งมาให้ผมประกอบ แล้วก็สอนให้ผมยิงธนูจากระยะไกลจากอเมริกา
ธนูคันแรกที่ Mike ส่งมาให้ผม ทำให้เกิดประกายไฟของการยิงธนูในเมืองไทย ใครเห็นธนู Compound สวยๆคันนั้นก็อยากยิงบ้าง Mike ก็กว้านซื้อธนูจากเพื่อนๆส่งมาให้เราที่เมืองไทยอีกนับสิบคัน
กลุ่มที่รวมกันมายิงธนูนั้นกลายเป็นชมรมยิงธนู TOAC ที่สร้างกระแสการยิงธนูให้เกิดขึ้นอย่างกว้างขวางในประเทศไทย คันธนูมือสองที่ Mike ส่งมานั้นเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดร้านธนู ArcheryThai ร้านธนูและสนามยิงธนูเอกชนแห่งแรกของเมืองไทย ที่ ผม, Mike และสหายอีกสองคนรวมตัวกันสร้างขึ้นมา
อีกหนึ่งปีครึ่งหลังจากที่ได้เริ่มรู้จักกัน ผมก็ได้ไปหา Mike ที่ แคลิฟอร์เนีย และได้รู้จัก Mike อย่างที่เขาเป็นจริงๆ
เขาทำงานอยู่ในร้านธนูใหญ่ที่ Orange County ผมเพิ่งได้รู้ว่าเขาเป็นนักธนูชั้นยอดที่อยู่ Ranking อันดับ 7 ของรัฐแคลิฟอร์เนีย เขาเป็นนัก tune ธนูมือหนึ่งที่นักแข่งเกือบทุกคนจะต้องมาหา, เป็นนักยิงปืนลม Field Target มือหนึ่ง, นักล่าสัตว์ด้วยธนู, นักตกปลา Fly Fishing ฯลฯ
เหตุการณ์หนึ่งที่ผมได้เห็นกับตา ทำให้ผมรู้จัก Mike ดีขึ้น
ในขณะที่ผมนั่งเล่นอยู่ในร้านธนูที่ Mike ทำงานอยู่ ก็มีฝรั่งร่างใหญ่โตเดินโวยวายเข้ามาในร้าน
“ไมค์กี้อยู่หน่าย มันจูนธนูภาษาอะไรนี่ ผมยิงแข่งแล้วแพ้หมดรูปเลย”
“ไหน มันเป็นยังไง” ไมค์กี้เดินออกมารับ
“ก็มันยิงไม่เป็นกลุ่มเลย อั๊วลองยิง paper tune แล้วมันเอาหางฉีกทางซ้ายทุกลูกเลย”
ไมค์กี้ รับธนูมา เดินไปหน้าเป้า paper tune แล้วยิงหนึ่งดอก ลูกธนูนั้นเอาหางฟาดกระดาษฉีกไปทางซ้ายเห็นได้ชัดเจน
“นั่นไง เห็นมั๊ยว่าเอ็งจูนธนูของข้าได้เฮ็งซวยมาก”
“อ้อเหรอ อยากให้มันฉีกขวามั๊ย” ว่าแล้วไมค์กี้ก็ยิงอีกหนึ่งดอก คราวนี้หางธนูปาดกระดาษฉีกไปทางขวา
“เอาข้างบนก็ได้” ลูกต่อไปคราวนี้หางปาดฉีกกระดาษขึ้นไปข้างบน
“คราวนี้เอาตรงๆนะ” ลูกต่อไปเจาะกระดาษกลมทิ้งรอยปีกธนูไว้เป็นสามแฉก
“ธนูนะมันตรงอยู่แล้ว ไอ้ที่หางมันปาดซ้าย ปาดขวาน่ะเป็นเพราะมีแรงบิดที่มือกับคันธนู ไปหัดยิงใหม่เถอะไป”
ฝรั่งร่างใหญ่คนนั้นรับธนูคืนไปอย่างปิดปากสนิท น้ำตาร่วงเดินออกจากร้านไป
วันต่อมา ไมค์กี้พาผมไปยิงแข่ง ธนู 3D กับเพื่อนๆเขา มันเป็นเกมส์ที่สนุกมาก และทำให้ผมได้เห็นว่าไมค์กี้เป็นที่รักของเพื่อนๆเขาแค่ไหน
หลายปีหลังจากนั้น หลายอาชีพที่ไมค์กี้ทำจนชำนาญเป็นมือหนึ่ง เขาก็เบื่ออเมริกาและเก็บของบินกลับบ้านมาเมืองไทย
วันทำงานเขาอยู่ในร้านธนู ArcheryThai ที่เราเร่ิมสร้างมาด้วยกัน ให้คำแนะนำกับคนเรื่องอุปกรณ์ธนู จูนคันให้แบบเงียบๆ ไม่คุยโม้ ทุกวันว่างไมค์กี้จะมีความสุขกับการขับเรือลำโปรดของเขาออกไปตกปลาตกกุ้งในธรรมชาติทั้งแม่น้ำและทะเลทั่วไปหมด
มีคนเคยบอกกับผมว่า “ชีวิตนี้สั้นและคาดหวังอะไรไม่ได้” และมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ
ไมค์กี้จากเราไปอย่างกระทันหันในวันนี้
แต่ผมบอกได้ว่า เขาได้ใช้ชีวิตทุกนาทีอย่างคุ้มค่าแล้วจริงๆ ในฐานะ Outdoorsman ตัวจริงที่สุดที่ผมเคยรู้จักมา
Mike, until we meet again in the field that we can take our bows to hunt and in the stream where we can cast a fly to a rising fish.
ตาเกิ้น
21 กันยายน 2569
