Saturday, July 25, 2026
HomeความคิดและมุมมองID 4 , ลิตเติ้ลบิ๊กฮอร์น และ วูนเด็ดนี

ID 4 , ลิตเติ้ลบิ๊กฮอร์น และ วูนเด็ดนี

-

ผมเคยดูภาพยนต์เรื่อง ID4 หรือ Independence Day ภาคแรกเมื่อ 20 ปีก่อน ในขณะที่กำลังสนุกสนานไปกับฉากแอ๊คชั่นมันส์ของหนังเรื่องนี้ อีกส่วนหนึ่งของสมองของผมก็นึกขึ้นมาได้ว่า เหตุการณ์ในภาพยนต์นี้คล้ายคลึงไปกับเรื่องจริงบางเรื่อง

independence-day-2-resurgence-movie-poster

สำหรับคนที่ไม่เคยชมภาพยนต์เรื่องนี้ ผมขอเล่าเรื่องย่อให้ฟังคร่าวๆครับ ว่า ID4  เป็นเรื่องสมมุติที่มีมนุษย์ต่างดาวจากดวงดาวอันไกลโพ้นได้ใช้ยานและอาวุธอันทันสมัยเกินกว่าที่มนุษย์โลกนี้จะรู้จัดหรือสามารถต้านทานได้พยายามเข้ามายึดครองโลกเพื่อจะ “สูบ”เอาทรัพยากรในโลกนี้กลับไปสู่ดวงดาวของพวกเขา แต่แน่นอนละ ในภาพยนต์เรื่องนี้มนุษย์โลกที่รวมตัวร่วมมือกันสู้แม้จะมีอาวุธและวิทยาการด้อยกว่าก็สามารถเอาชนะได้

maxresdefault

เรื่องในชีวิตจริงที่ผมคิดว่าคล้ายกันแ(ต่ผลสุดท้ายไม่เหมือน) คือเรื่องราวของคนผิวขาวที่อพยบเข้าไปสู่ทวีปอเมริกาที่เริ่มต้นขึ้นเมื่อประมาณสี่ร้อยปีก่อนหน้านี้

มันน่าสนใจมากเมื่อผมได้อ่านหนังสือที่ชื่อว่า “ณ ที่ดวงตะวันฉายแสง ข้าจะไม่สู้รบอีกต่อไป” ซึ่งแปลและเรียบเรียงโดย คุณวันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์ พร้อมๆกับที่ภาพยนต์ ID 4 ภาค 2 กำลังเข้าฉายอยู่ในโรง หนังสือเล่มนี้น่าสนใจมากครับ เพระาเล่าเรื่องราวของอินเดียนในทวีปอเมริกากว่า 300 เผ่าที่ถูกกวาดล้างหมดสิ้นในเวลาอันรวดเร็วด้วยกำลังคนที่เหนือกว่าและอาวุธอันทันสมัย โดยรัฐบาลของประเทศที่มาคอยบีบบังคับให้ประเทศอื่นๆทั่วโลกเป็นประชาธิปไตยและเคารพสิทธิมนุษยชนในปัจจุบันนี้ครับ และก็ยังเป็นประเทศเดียวกับที่รบชนะมนุษย์ต่างดาวในหนังด้วยครับ

978-616-301-472-6_680x1024_

ผมขออนุญาตเอาบางส่วนของหนังสือเล่มนี้มาเล่าสู่กันฟังสักเล็กน้อยนะครับ ใครอยากอ่านเพิ่มจะได้ไปซื้อหนังสือมาอ่านกัน

คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ผู้ค้นพบทวีปอเมริกาโดยบังเอิญ กลับไปกราบทูลพระราชาแห่งสเปนว่า

“คนเหล่านี้ช่างว่าง่ายและอยู่กันด้วยความสงบสันติเหลือเกิน ข้าพเจ้าสาบานต่อพระองค์ได้ว่า ไม่มีชนชาติใดในโลกที่ดีกว่านี้อีกแล้ว พวกเขารักเพื่อนบ้านเหมือนรักตัวเอง เสียงพูดของเขาอ่อนหวานและมีรอยยิ้มตลอดเวลา”

เวลาผ่านไปไม่ถึงสิบปี ชาวสเปนก็หลั่งไหลเข้ามาในทวีปอเมริกา เพื่อขุดค้นทรัพยากรต่างๆเช่นทองคำ พวกเขาปล้นฆ่าข่มขืนและเผ่าหมู่บ้านของคนพื้นเมือง แล้วจับเด็กและผู้หญิงกลับไปเป็นทาสที่สเปน อินเดียนที่ลุกขึ้นสู้ล้มตายไปหลายแสนคนเพราะไม่สามารถสู้กับอาวุธปืนที่ทันสมัยกว่าหอกและธนู

ผ่านไปอีกสามสิบปี ชาวอังกฤษที่มาขึ้นฝั่งเกือบจะอดตาย พวกเขารอดมาได้จากการช่วยเหลือของอินเดียนแดง พวกเขาแบ่งข้าวโพดให้และสอนให้จับปลา เมื่อถึงฤดูก็มอบเมล็ดพันธุ์พืชให้

อีก 5 ปีต่อมาชาวอังกฤษและดัชต์หลังไหลเข้ามาสู่พื้นที่นี้ ใช้อาวุธที่เหนือกว่าชิงดินแดนที่พวกเขาเรียกว่า “นิวอิงแลนด์” จากอินเดียนเผ่าที่เคยช่วยเหลือพวกเขา อินเดียนหลายหมื่นคนรวมทั้งเด็กและผู้หญิงถูกฆ่าตายและหมูบ้านถูกเผาเรียบ

wounded-knee-1890-granger

“พวกมันสัญญาไว้เยอะแยะ

เยอะจนข้าเองจำไม่ได้

แต่พวกมันก็ไม่เคยรักษาสัญญาสักที

พวกมันรักษาคำพูดเหมือนกัน

แต่รักษาคำพูดอยู่เรื่องเดียว

พวกมันสัญญาว่าจะเอาดินแดนของเราไป

แล้วมันก็ยึดดินแดนของเราไปหมด”

ผู้นำชาวอินเดียนเผ่าหนึ่ง กล่าวไว้

หลังจากที่ประเทศอเมริกาประกาศอิสรภาพจากอังกฤษ มีการทำสนธิสัญาแบ่งดินแดนระหว่างรัฐบาลอเมริกากับชนเผ่าอินเดียนหลายครั้ง แต่ทุกครั้งที่มีการพบทรัพยากรไม่ว่าจะเป็นทองคำหรืออย่างอื่น คนขาวก็จะแห่กันเข้าไปบุกรุกดินแดนที่เคยสัญญาว่าเป็นของอินเดียนและทหารก็ตามเข้าไปกวาดล้างอินเดียนโดยไม่สนใจสัญญาที่เคยตกลงกันไว้แต่อย่างใด

ครั้งหนึ่งในนั้นคือการเข้าไปขุดทองในบริเวณแบล็คฮิล(ในรัฐเซาท์ดาโกต้า)กลางดินแดนที่เคยเซ็นต์สนธิสัญญาว่าจะเป็นของอินเดียนเผ่าซูตลอดไป เมื่อพบว่ามีทองมากมายที่นี่ รัฐบาลสหรัฐก็เข้าเจรจาขอซื้อ “แผ่นดิน”จากเผ่าซู และเมื่อเผ่าซูปฏิเสธ กองทหารสหรัฐก็เข้าบดขยี้ฆ่าชาวอินเดียนไม่เว้นแม้แต่เด็กและผู้หญิง

wounded_knee painting

ตรงนี้แหละครับที่จะเหมือนภาพยนต์ ID4 อยู่บ้าง เพราะนักรบอินเดียนแดงที่จนตรอกและถูกโจมตีโดยไม่รู้ตัว รวมตัวกันสู้ตายจนสามารถเอาชนะกองทหารม้าที่ดีที่สุดของกองทัพอเมริกันและสังหารนายพลหนุ่มชื่อดังที่มีชื่อเสียงจากสงครามกลางเมืองคือนายพลคัสเตอร์ในที่รบไปได้

Little_Big_Horn_Battle

แต่ชัยชนะนั้นไม่ยืนยาว กองทหารจำนวนมากมายและอาวุธที่เพียบพร้อมก็ตามไล่ล่าชาวอินเดียนที่เหลืออยู่จนแตกกระจายไปอยู่ในที่แร้นแค้นและหนาวเหน็บจนอดตายไปอีกมากมาย

การต่อสู้ของอินเดียนแดงนั้นสิ้นสุดลงที่วูนเด็ดนี วันที่อินเดียนแดงที่ยอมวางอาวุธแล้วกว่าสามร้อยคนถูกล้อมยิงตายหมดเกลี้ยงในปี 1890 ซึ่งเพิ่งจะผ่านไปร้อยกว่าปีมานี่เองครับ

woundedkneevictims

ที่เล่ามาทั้งหมดนี้เพื่อให้คนอ่านที่อาจจะได้ไปดู ID4 ภาค 2 มาแล้ว มองเห็นโลกในมุมที่สมดุลย์และเป็นจริงบ้างนะครับ เพราะหนังฮอลลี่วูดก็เป็นสื่ออย่างหนึ่งที่สามารถสร้างความเชื่อความศรัทธาที่อาจจะไม่ได้เป็นความจริงเสมอไป

เพราะนอกจากประวัติศาสตร์ที่ไกลหลายร้อยปีแล้ว เราก็ยังเห็นชีวิตจริงของ ID4 ในยุคปัจจุบันไม่ว่าจะเป็นในตะวันออกกลาง หรือแถวๆบ้านเราเอง

ตาเกิ้น
ตาเกิ้นhttp://takern.wordpress.com
นักสำรวจ, นักเขียน และนักเล่าเรื่อง

Leave a Reply

LATEST POSTS

Beautiful time in life

รถไฟตู้นั้นคลาสสิคมาก มันมีที่นั่งเป็นไม้ ดูเหมือนมันจะถูกใช้งานมาไม่ต่ำกว่า 50-60 ปี แต่ยังสภาพดีมากเพราะได้รับการดูแลอย่างดี เมื่อรถออกพ้นชานเมืองกรุงเทพ แม่ค้าหลายคนหอบหิ้วตะกร้าขึ้นมาขายอาหาร ข้าวเหนียวหมูปิ้งห่อด้วยใบตอง บะหมี่ผัดห่อกระดาษ มันทำให้ผมได้รับความรู้สึกย้อนยุคไปถึงตอนที่นั่งรถไฟสมัยเด็กๆ นี่มันรถไฟหรือ Time Machine กันแน่! รถไฟขบวนนั้นมุ่งหน้าตะวันตก แต่แสงแดดยามเช้าก็ยังค่อยๆส่องเข้ามาทางหน้าต่างเพิ่มความงดงามให้กับบรรยายกาศย้อนยุคนั้น ผมสังเกตเห็นครอบครัวหนึ่งนั่งอยู่ในที่นั่งถัดจากผม มีพ่อแม่และลูกสามคน เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆนั่งกอดอยู่กับแม่ สายตาที่เขาสองมองกันบอกถึงความรัก ความสุข และความผูกพันที่ไม่เคยเปลี่ยนไปแม้ยุคสมัยจะเปลี่ยนแปลง ผมหยิบกล้องที่เก่าพอๆกับบรรยากาศรอบตัวขึ้นมาถ่ายรูปพวกเขาไว้ คุณแม่มองมาที่ผม ผมขออนุญาต เธอยิ้มและพยักหน้า แสงสวยและลมเย็นที่พัดเข้ามาทางหน้าต่างดูเหมือนจะเป็นใจ ผมถ่ายภาพพวกเขาไว้หลายภาพ แต่ก็ไม่ได้มากมายถ้าเทียบกับเมื่อครั้งที่ผมใช้กล้องดิจิตอล แม้จะไม่ได้เห็นภาพที่หลังกล้อง ผมก็รู้สึกว่าน่าจะได้ภาพสวย จึงลุกขึ้นไปบอกคุณแม่ว่า...

แม่หาด-ห้วยยาว เส้นทางที่ขาดหายของขุนน้ำเงา

หลังจากที่เราสำรวจและทำเส้นทางแม่เงา 101 กิโลเมตรเสร็จไปแล้วเมื่อ 2-3 ปีก่อน มันยังมีอะไรบางอย่างที่คาใจอยู่ เส้นทางช่วงบ้านแม่แฮดมาสบโขงเป็นถนนที่ไม่น่าเดินนัก การนั่งรถกลับจากห้วยยาวค่อนข้างไกลและอันตราย ผมเคยคิดถึงการเลี้ยวจากบ้านแม่แฮดไปสู่บ้านห้วยยาว มันสมเหตุสมผล แต่ก็ดำมืดเพราะถามใครก็ไม่เคยเดิน จะมีก็พี่สมยศบอกว่าเคยไปทางบ้านราชาซึ่งอยู่ทางเหนือขึ้นไปและเส้นทางก็เป็นเขาสูงไม่มีน้ำเลย จนกระทั่งเราเจอ “พาฉั๊ว” เขาเป็นพรานผู้ชำนาญป่าอยู่หมู่บ้านห้วยน้ำผึ้ง ซึ่งอยู่ระหว่างบ้านแม่หาดกับบ้านห้วยยาว เราจึงได้เริ่มวางแผนสำรวจทางเส้นนี้กัน

ความจริง ความคิด ความสัมพันธ์ ที่อยู่ข้างนอก

โลกหมุนเร็วเหลือเกิน ความรู้สึกมันบอกเรา  ทุกวันนี้แทบไม่ต้องคิดอะไร ถาม Ai แต่เรากลับเชื่ออะไรที่เห็น หรืออ่านแทบไม่ได้ เพราะแทบทุกคนระดมสร้างมันขึ้นมาได้จาก Ai ทุกอย่างดูเหมือนจะไหลตามกันไปเหมือนกระแส   สังเคราะห์ อาจจะเป็นการต่อต้านสิ่งใหม่อย่างที่หลายคนคงกล่าวหา หรืออาจจะเป็นความโหยหาอดีตอย่างที่อีกหลายคนคงคิดว่าแก่  ผมให้คุณค่ามากขึ้นกับสิ่งต่างๆที่คนใช้ความคิดที่ลึกซึ้งสร้างขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นงานเขียน, ภาพถ่าย, บทเพลง, อาหาร หรือแม้แต่เครื่องยนต์กลไก  ผมกลับไปชื่นชม และให้คุณค่ากับกระบวนความคิด การใช้เวลาทำสิ่งต่างๆด้วยมือเรา ใช้เวลาให้ช้าลง สร้างความสัมพันธ์กับสิ่งต่างๆให้ลึกซึ้งขึ้น ผมยังออกไปตระเวนหาความงดงามในความเป็นจริงของธรรมชาติ หวังว่าเมื่อใช้เวลามากขึ้น ผมจะเข้าใจ และสร้างความสัมพันธ์นั้นขึ้นมาได้ผมไม่ได้พยายามให้โลกหมุนกลับ หรือแม้แต่ช้าลง แต่ผมเลือกที่จะใช้เวลากับสิ่งที่ผมเห็นว่ามีค่า และผมก็เชื่อว่าคงจะมีคนส่วนน้อยนิดที่ชอบเช่นนั้น สวัสดีวันสงกรานต์ครับ ตาเกิ้น  14...

เวลา ที่เร่งรีบ

ผมค่อยๆคืบคลานตามหลังพี่ยุทธไปอย่างช้าๆ ช้ากว่าที่ผมคิดว่าควรจะเป็นมาก “ค่อยๆคลานไปที่พุ่มไม้นั่น ขยับตัวช้าๆนะ” พี่ยุทธกระซิบบอกผม “เอกอี้เอ้กเอ๊ก” เสียงไก่ป่าตัวผู้ขันท้า และก็มีเสียงขันตอบทันควัน ไก่ป่าจ่าฝูงปราดเข้าตีไก่หนุ่มผู้ท้าชิงที่เข้ามาใกล้ฝูงตัวเมียของมัน เสียงไก่ตีกันพึ่บพั่บอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเงียบไป ผมเดาเอาว่าผู้ท้าชิงอาจจะเป็นฝ่ายยอมล่าถอย ชายป่าแห่งนี้ยังอุดมสมบูรณ์ เป็นที่อยู่อาศัยของไก่ป่าหลายฝูงและสัตว์​ป่าอีกหลายๆชนิด ไร่มันสัมปะหลังเป็นแหล่งอาหารให้มันลงหากิน เมื่อมีทั้งที่อยู่อาศัย หลบภัยและแหล่งอาหาร มันก็เติบโต ขยายพันธุ์เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ มากพอที่เราจะ “แบ่งปัน” มาบ้าง ผมมองลอดไม้มองเห็นฝูงไก่ป่าไม่ต่ำกว่า 7-8 ตัวเดินจิกหากินอยู่กับพื้นร่องมัน  ผมค่อยๆคลานไปกับพื้น พยายามที่จะเคลื่อนที่ช้าที่สุดอย่างที่พี่ยุทธสอน แต่ในใจก็ยังร้อนรนกลัวว่าไก่ป่าฝูงนั้นจะเคลื่อนที่ไปเสียก่อน ไก่ป่าตัวเมียตัวหนึ่งร้อง “กระต๊าก” ผมคงจะเคลื่อนตัวเร็วไปจนถูกจับได้ด้วยสายตาสุดไวของไก่ตัวนั้น ไก่ทั้งฝูงก็หันมามองทางผม พร้อมๆกับออกวิ่งและบินพึ่บเข้าป่าไปก่อนที่ผมจะมีโอกาสได้ทำอะไร เห็นได้ชัดว่าผมยังรีบร้อนเกินไป...

Most Popular

Discover more from ThailandOutdoor Netzine

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading