Sunday, January 11, 2026

ปราโดทีคี

-

มักจะมีคำถามอยู่เสมอว่าเราไปเดินป่าเพื่ออะไร และผมก็พยายามจะตอบคำถามนั้นแต่ก็ไม่มีคำตอบที่ชัดเจนนัก

และผมก็พบว่าสิ่งที่ออกไปตามหานั้นไม่ใช่วินาทีที่เดินถึงเส้นชัยของเส้นทางเดินป่ายาวไกล ไม่ใช่ความรู้สึกของผู้พิชิตเมื่อได้กวาดสายตาชมวิวบนยอดเขาที่สูงที่สุด

แต่หากเป็นช่วงเวลาที่เราสัมผัสได้ถึงความสุขสงบท่ามกลางธรรมชาติพิสุทธิ์ที่ปราศจากการปรุงแต่ง ความผ่อนคลายไกลจากความกังวลเมื่อได้นอนแช่อยู่ในลำธารใส่ที่ห้อมล้อมไปด้วยเสียงน้ำไหลผสมอย่างกลมกล่อมเข้ากับเสียงของป่าดง ผิวกายทีได้รับความอบอุ่นของกองไฟพร้อมๆกับใจที่รับรู้ถึงมิตรภาพของเพื่อนแท้สหายรักที่เด่นชัดขึ้นท่ามกลางธรรมชาติที่ช่วยกระเทาะเปลือกนอกของทุกคนออกไป

ผมอยากจะชวนคุณมาช่วยกันสร้างเส้นทางเดินป่าที่อาจจะไม่ต้องยาวไกล อาจจะไม่มีมีวิวสวยสะดุดตา แต่หากว่ารื่นรมย์ตลอดการเดินทางขึ้นมาหลายๆสายให้ผู้คนได้มีโอกาสสัมผัสกับความสุขเช่นนี้ โดยที่ไม่ต้องแก่งแย่งกันไปเดินในเส้นทางยอดนิยมที่มีอยู่ไม่กี่เส้นในประเทศนี้อย่างแออัด

เส้นทางเช่นนี้ไม่น้อยอยู่ในป่าของชุมชน เมื่อเป็นเช่นนั้นมันก็ย่อมเป็นโอกาสที่จะสร้างรายได้ให้ผู้คนได้รับประโยชน์โดยตรงจากป่าที่พวกเขาเก็บรักษาไว้และมีเหตุผลชัดเจนที่จะดูแลรักษาธรรมชาตินั้นไว้อย่างยั่งยืน

ขอแนะนำเส้นทางแรกในแนวความคิดนี้ “น้ำตกตะโด้กุย”​เส้นทางนี้เต็มไปด้วยความรื่นรมย์ ร่มรื่นไปด้วยไม้ใหญ่ สายน้ำใส อากาศเย็นสบายทั้งปี กลางคืนก็อบอุ่นไปด้วยกองไฟ เงยหน้าขึ้นมองฟ้าก็เต็มไปด้วยดาว ไปแล้วอิ่มสุขมากครับ

เส้นทางนี้เดินง่าย ระยะทาง 12-14 กิโลเมตร จัดให้เดินสบายๆในเวลา 3 วัน 2 คืนเพื่อให้มีเวลาชื่นชมธรรมชาติ เหมาะสำหรับมือใหม่ที่เพิ่งเริ่มเดินป่า และสำหรับทุกคนที่ชอบการเดินป่าที่รื่นรมย์

เส้นทางนี้ไม่มีลูกหาบ ทุกท่านที่จะมาเดินต้องแบกอุปกรณ์และเตรียมอาหารสำหรับการเดินป่ามาเองสามารถมาได้ตั้งแต่ 1 ถึง 12 คน โดยจะมีชาวบ้านที่ชำนาญป่าเป็นผู้นำทาง รายได้ทั้งหมดจะตกอยู่กับชุมชนที่อยู่กับป่าผืนนี้ ซึ่งจะส่งผลให้ชุมชนช่วยกันดูแลธรรมชาติและสามารถอยู่ร่วมกับธรรมชาติได้อย่างยั่งยืนเส้นทางนี้อยู่ในตำบลท่าสองยาง อำเภอทางสองยาง จังหวัดตาก ติดต่อสอบถามเพิ่มเติมหรือจองวันเดินทางได้ที่ Facebook Page: ปราโดทีคี เลยครับ

ภาพจากเส้นทางเดินป่า นำ้ตกตะโด้กุย

ตาเกิ้น
ตาเกิ้นhttp://takern.wordpress.com
นักสำรวจ, นักเขียน และนักเล่าเรื่อง

Leave a Reply

LATEST POSTS

เวลา ที่เร่งรีบ

ผมค่อยๆคืบคลานตามหลังพี่ยุทธไปอย่างช้าๆ ช้ากว่าที่ผมคิดว่าควรจะเป็นมาก “ค่อยๆคลานไปที่พุ่มไม้นั่น ขยับตัวช้าๆนะ” พี่ยุทธกระซิบบอกผม “เอกอี้เอ้กเอ๊ก” เสียงไก่ป่าตัวผู้ขันท้า และก็มีเสียงขันตอบทันควัน ไก่ป่าจ่าฝูงปราดเข้าตีไก่หนุ่มผู้ท้าชิงที่เข้ามาใกล้ฝูงตัวเมียของมัน เสียงไก่ตีกันพึ่บพั่บอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเงียบไป ผมเดาเอาว่าผู้ท้าชิงอาจจะเป็นฝ่ายยอมล่าถอย ชายป่าแห่งนี้ยังอุดมสมบูรณ์ เป็นที่อยู่อาศัยของไก่ป่าหลายฝูงและสัตว์​ป่าอีกหลายๆชนิด ไร่มันสัมปะหลังเป็นแหล่งอาหารให้มันลงหากิน เมื่อมีทั้งที่อยู่อาศัย หลบภัยและแหล่งอาหาร มันก็เติบโต ขยายพันธุ์เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ มากพอที่เราจะ “แบ่งปัน” มาบ้าง ผมมองลอดไม้มองเห็นฝูงไก่ป่าไม่ต่ำกว่า 7-8 ตัวเดินจิกหากินอยู่กับพื้นร่องมัน  ผมค่อยๆคลานไปกับพื้น พยายามที่จะเคลื่อนที่ช้าที่สุดอย่างที่พี่ยุทธสอน แต่ในใจก็ยังร้อนรนกลัวว่าไก่ป่าฝูงนั้นจะเคลื่อนที่ไปเสียก่อน ไก่ป่าตัวเมียตัวหนึ่งร้อง “กระต๊าก” ผมคงจะเคลื่อนตัวเร็วไปจนถูกจับได้ด้วยสายตาสุดไวของไก่ตัวนั้น ไก่ทั้งฝูงก็หันมามองทางผม พร้อมๆกับออกวิ่งและบินพึ่บเข้าป่าไปก่อนที่ผมจะมีโอกาสได้ทำอะไร เห็นได้ชัดว่าผมยังรีบร้อนเกินไป...

ช่วงเวลางดงามของชีวิตกลางแจ้ง

ทุกครั้งเมื่อมีคนถามว่าทำไมต้องออกมาเดินป่าผมต้องหยุดคิดอยู่นาน และคำตอบของผมก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ เหมือนพยายามหาข้อแก้ตัว จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ที่ผมเริ่มมีคำตอบที่คิดว่าใช่ สำหรับผมแล้ว การเดินป่าคือการค้นหาช่วงเวลาเช่นนี้ สิ่งที่เราเรียกมันว่า “ช่วงเวลาที่งดงามของชีวิตกลางแจ้ง” “A beautiful moment of Outdoor Life” ซึ่งอาจจะแตกต่างออกไปในมุมความคิดของแต่ละคน

ของหวานที่ดีต่อใจ

ขนมน้ำแข็งใส “หวานจาก เค็มเคย” ถ้วยเดียว เราไม่เพียงจะได้ชิมรสชาติที่หวานผสมเค็มอย่างกลมกล่อมแตกต่าง แต่ค่าขนมของเรายังถูกส่งต่อไปอุดหนุนแหล่งผลิตอาหารพื้นบ้านที่กำลังจะสูญหายไปถึง 5 ชุมชน ใน 4 จังหวัด เป็นการทำอะไรดีๆด้วยการกินของอร่อย โดยที่ไม่ต้องออกแรงเดินทางไปไกลเลย เพราะมีคนลงแรงไปทำแทนเราแล้ว ขณะที่สังคมไทยหมุนวนอยู่กับความขัดแย้งทางการเมืองที่ถกเถียงกันทุกเรื่องยกเว้นที่จะแย่งกันทำให้ความเป็นอยู่ของคนไทยดีขึ้น ในเบื้องหลังเงียบๆ มีคนตัวเล็กๆ ร้านขนมเล็กๆ พยายามอย่างเต็มที่ที่จะช่วยเหลือชุมชนที่มีมรดกทางอาหารล้ำค่าของประเทศเราให้คงอยู่ได้ด้วยการเพิ่มคุณค่าของสิ่งเหล่านั้นและพยายามแปรรูปออกมาให้คนเมืองอย่างเราเข้าถึงได้ง่ายขึ้น “หวานจาก เค็มเคย”  คือตัวอย่างที่ดี ในขนมแสนอร่อยถ้วยเดียวนี้มีส่วนผสมของน้ำเชื่อมดอกจากของบ้านขนาบนาก จังหวัดนครศรีธรรมราช ที่ให้รสหวานแบบกลมกล่อมเพราะเจือเอาความเค็มนิดๆมากจากน้ำกร่อยในถิ่นกำเนิดของมันมาด้วย ลูกจากที่มาจากฉะเชิงเทรา โมจิทำด้วยข้าวฝ่างจากสกลนคร...

คุณอยากให้ผู้คนจำคุณได้แบบไหน

คุณอยากให้ผู้คนจำคุณได้แบบไหน ผมอยากได้แบบนี้ วันที่ 26 สิงหาคมที่ผ่านมา วงการตกปลา Fly Fishing และคนรักการใช้ชีวิตกลางแจ้ง ได้สูญเสีย บุคคลที่เป็นตำนานไปอีกหนึ่งคน Flip Pallot

Most Popular

Discover more from ThailandOutdoor Netzine

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading